CLD       ALFABE       KONU       KABR- ERFLER

1.   2.   3.   4.   5.   6.   7.   8.   9.   10.   11.   12.
     
 

ŞÂHÎ MÛYTÂB

Hindistan'da Bedyn şehrinde yetişen evliynın byklerinden. İsmi, Şeyh Şh Mytb Bedyn'dir. Kaynak eserlerde doğum ve veft trihlerine rastlanamayan Şh hazretleri, on ikinci asrın sonları ile on nc asrın başlarında yaşamıştır. KdıHamdddn Ngr'nin derslerinde yetişti. Kdı Ngr buna; "Şh rşen-zamr (Gönl aydınlık)" derdi. Onu mezun edip, zamnın byk limlerinden Mahmd Mu'ndz'n sohbetlerine gönderdi. Oraya giden biriyle haber gönderip; "Bizim Şh'ye hırka verip kendisini mezn etmemiz uygun olmuş mu? diye sordu. Bu soruya karşılık o da; "Biz, sizin yaptığınız her şeyi beğeniriz" diye cevap verdi. Şeyh Şh, ilim öğrenmekteki aşk ve gayreti ile kısa zamanda yetişip, byk limlerden, zamnında bulunan evliynın önde gelenlerinden oldu. Etrafında toplanan talebelere ders okutmaya başladı. Herbiri ilim şığı olan talebelerini ok sever, onlara ve herkese şefkat ve merhamet gösterirdi. Bir defsında talebeleri dışarıda gneş altında bekliyorlardı. Beklemeleri uzun srnce, terlemeye ve terleri toprağa damlamaya başladı. Bu hli farkeden Hce Şh, hacmatıyı(kan alan kimseyi) ağırmalarını istedi. "Onu ne yapacaksınız?" diye sul edildiğinde; "Talebelerimden akan ter kadar benden kan almasını istiyeceğim" buyurdu.

Birgn talebeleri ile birlikte bir yere gittiler. Gittikleri yerde talebeler, yemek olarak pirin ve st pişirdiler. Yemek hazırlanıp önne getirildiği zaman Hce Şh yemeğe nazar etti (baktı) ve; "Bu yemekte hıynet kokusu vardır, biz bundan yiyemeyiz" buyurdu. Talebelerin hepsi hayret edip; "Bizden hi birimiz hıynet etmemiştir." dediler. Pirin ve st pişiren iki kişi hazret-i Hce'nin huzruna geldiler, dediler ki: "Efendim! St pişirirken st köprmşt, taşacaktı. Mecbr kalıp, taşmaması iin stten bir miktar alıp itik, şimdi ise bu kabahatimize pişmn olduk. Özr dileriz." Hce Şh, "Yemek, dostlarımızın (talebelerimizin) önne gelmeden, o yemekten yiyen hıynet etmiş olur. Fakat, mdem ki siz özr diliyorsunuz, pişmn oluyorsunuz, öyleyse affettim." buyurdu.

HceŞh, gyet mtevz, alak gönll idi. Kendisini bir şey yapmaktan ciz, zavallı görrd. Şöyle anlatılır: Nizmddn Eb'l-Meyyed'in bir rahatsızlığı vardı. Hce Şh'ye gelerek kendisine himmet etmesi, derdine re bulması iin yalvardı. O da özr dileyip; "Siz bizim byğmzsnz. Biz nasıl olur da size himmet edebiliriz?" buyurdu. Nizmddn; "Elbette bize du ve himmet etmeniz lzımdır" diye ısrr edince, Hce Şh du etti ve Allah telnın izni ile Nizmddn'in rahatsızlığı geip, sıhhatine kavuştu.

 

KAYNAKLAR

1) Ahbr-ul-Ahyr; s.55

2) İslm Âlimleri Ansiklopedisi; c.9, s.270